“اندازه بگیر، بعد برش بزن”… اما با چه متری؟
یک تولیدکننده “قطعات دقیق” هوافضا را تصور کنید. یک “میکرومتر” (ابزار اندازهگیری با دقت هزارم میلیمتر) برای کنترل ابعاد قطعه استفاده میشود. اگر این میکرومتر “کالیبره” نباشد، تمام قطعات تولیدی “مُردود” (Scrap) خواهند بود. میلیونها تومان “ضایعات”. این فقط یک مثال ساده است. در صنایع “غذا و دارو”، “دماسنج” نادرست میتواند “ایمنی محصول” را به خطر بیندازد. در “آزمایشگاه پزشکی”، “پیپت” نادرست میتواند به “تشخیص اشتباه” سرطان منجر شود. مرکز ایزوکیا استاندارد ایزو ۱۰۰۱۲ را “ضامن” صحت این “اندازهگیریهای حیاتی” میداند. مرکز ایزوکیا به سازمانها کمک میکند تا “سیستم مدیریت اندازهگیری” (Measurement Management System – MMS) خود را بر اساس این استاندارد طراحی کنند.
ایزو ۱۰۰۱۲، “راهنمای عملی” برای بند ۷.۱.۵ ایزو ۹۰۰۱
ایزو ۹۰۰۱:۲۰۱۵ (بند ۷.۱.۵) یک “الزام کلی” دارد: “سازمان باید از مناسب بودن، نگهداری و کالیبره بودن تجهیزات پایش و اندازهگیری اطمینان حاصل کند.” اما “چگونه” این کار را انجام دهیم؟ اینجاست که ایزو ۱۰۰۱۲ به عنوان یک “استاندارد راهنما” وارد میشود. این استاندارد، “الزامات” ایزو ۹۰۰۱ را “باز” میکند و “راهنماییهای عملی” برای “ایجاد”، “پیادهسازی” و “بهبود” یک “سیستم مدیریت اندازهگیری” (MMS) ارائه میدهد. این استاندارد، “پل” بین “الزام” و “اجرا”ست. مرکز ایزوکیا این “پل” را برای شما میسازد.
تأیید صلاحیت تجهیزات، فراتر از “برچسب کالیبراسیون”
ایزو ۱۰۰۱۲ مفهوم “تأیید صلاحیت اندازهگیری” (Metrological Confirmation) را معرفی میکند. این مفهوم “فراتر” از “کالیبراسیون” صِرف است. “کالیبراسیون” یعنی “مقایسه” یک ابزار با یک “مرجع استاندارد” و تعیین “خطای” آن. “تأیید صلاحیت” یعنی “ارزیابی” اینکه آیا این “خطا” برای “کاربرد خاص” ما “قابل قبول” است یا خیر؟ یک ترازوی کالیبرهشده با “خطای ۱ گرم” برای “وزن کردن میوه” عالی است، اما برای “وزن کردن طلا” فاجعه است! MMS باید اطمینان حاصل کند که “هر” ابزار اندازهگیری، “دقت” لازم برای “هدف اندازهگیری” (Measurement Purpose) را دارد. مرکز ایزوکیا این “ارزیابی تناسب” (Fitness for Purpose) را سیستماتیک میکند.
مدیریت “عدم قطعیت” در اندازهگیری
همانطور که در مقاله ۶۷ (ایزو ۱۷۰۲۵) گفتیم، هر اندازهگیری “عدم قطعیت” دارد. ایزو ۱۰۰۱۲ نیز بر این مفهوم تأکید دارد. MMS باید “عدم قطعیت” کل “فرایند اندازهگیری” (نه فقط “ابزار”) را “تخمین” بزند. این “عدم قطعیت کل” باید با “تلورانس” (Tolerance) مجاز در “طراحی محصول” یا “فرایند” “مقایسه” شود. یک “قاعده طلایی” (Golden Rule) میگوید: “عدم قطعیت اندازهگیری باید حداکثر یکدهم تلورانس باشد.” مرکز ایزوکیا این “محاسبات” را برای فرایندهای حیاتی شما انجام میدهد.
زنجیره “ردیابی” به استانداردهای ملی و بینالمللی
برای اینکه نتایج اندازهگیری “در همه جای دنیا” “قابل قبول” و “قابل مقایسه” باشند، باید یک “زنجیره ناگسستنی” از “کالیبراسیونها” (Traceability Chain) وجود داشته باشد که “ابزار اندازهگیری” شما را به “استانداردهای ملی” (سازمان استاندارد ایران) و نهایتاً “استانداردهای بینالمللی” (SI) “متصل” کند. ایزو ۱۰۰۱۲ الزامات این “قابلیت ردیابی” (Traceability) را تشریح میکند. مرکز ایزوکیا از “انطباق” این زنجیره در سازمان شما “اطمینان” حاصل میکند.
جمعبندی
کیفیت محصول نهایی، به شدت به “کیفیت اندازهگیریها” در طول فرایند تولید و بازرسی وابسته است. ایزو ۱۰۰۱۲، “سیستم” تضمین این “کیفیت اندازهگیری” را فراهم میکند. این استاندارد، “زیربنای” “اعتماد” شما به “دادههایتان” است. مرکز ایزوکیا با پیادهسازی این سیستم، “پایههای” “تصمیمگیری دادهمحور” را در سازمان شما “محکم” میکند. برای اطمینان از “درستی” اعداد و ارقامتان با مرکز ایزوکیا تماس بگیرید.


بدون دیدگاه