سازمانها ممکن است در طول فعالیت خود با بحرانهای مختلفی مانند حملات سایبری، اختلال زنجیره تأمین، حوادث طبیعی، مشکلات مالی یا اتفاقات غیرمنتظره روبهرو شوند. مدیریت درست این شرایط میتواند خسارتهای سازمان را کاهش دهد و به ادامه فعالیت کمک کند.
استاندارد ISO 22361 برای مدیریت بحران طراحی شده و به سازمانها کمک میکند توانایی خود را برای شناسایی، مدیریت و واکنش به بحرانها تقویت کنند.
ISO 22361 چه هدفی دارد؟
ISO 22361 راهنماییهایی برای ایجاد و تقویت قابلیت مدیریت بحران در سازمان ارائه میدهد. سازمان با استفاده از این استاندارد میتواند ساختار مدیریت بحران خود را بهتر طراحی کند و نقش مدیران و تیمهای مرتبط را مشخص کند.
این استاندارد به سازمان کمک میکند قبل از وقوع بحران برای شرایط مختلف آماده باشد. تیم مدیریت نیز میتواند سناریوهای احتمالی را بررسی کند و برای واکنش مناسب برنامه داشته باشد.
مدیریت بحران در ISO 22361
مدیریت بحران فقط به واکنش بعد از وقوع حادثه محدود نمیشود. سازمان باید قبل از بحران نیز خطرات و سناریوهای احتمالی را بررسی کند.
مدیران باید مشخص کنند چه اتفاقاتی میتوانند فعالیت سازمان را مختل کنند و در هر شرایط چه تصمیمی باید بگیرند.
ارتباطات نیز نقش مهمی دارد. سازمان باید مشخص کند چه کسی اطلاعات بحران را دریافت میکند، چه کسی تصمیم میگیرد و چه کسی با کارکنان، مشتریان یا سایر ذینفعان ارتباط برقرار میکند.
ISO 22361 چه موضوعاتی را پوشش میدهد؟
این استاندارد موضوعاتی مانند رهبری، فرهنگ مدیریت بحران، ساختار و قابلیتهای مدیریت بحران و فرآیندهای مرتبط با مدیریت بحران را مورد توجه قرار میدهد.
سازمان باید تیم مناسب برای مدیریت بحران ایجاد کند و مسئولیت افراد را مشخص کند. اعضای تیم نیز باید مهارت و آمادگی لازم برای تصمیمگیری در شرایط بحرانی داشته باشند.
برگزاری تمرین و شبیهسازی بحران نیز میتواند نقاط ضعف برنامههای سازمان را مشخص کند.
تفاوت ISO 22361 و ISO 22301 چیست؟
این دو استاندارد ارتباط نزدیکی با مدیریت بحران و تداوم فعالیت دارند، اما هدف یکسانی ندارند.
ISO 22361 بیشتر بر مدیریت بحران و قابلیتهای سازمان برای مدیریت شرایط بحرانی تمرکز دارد و بهعنوان یک راهنما برای توسعه قابلیت مدیریت بحران شناخته میشود.
در مقابل، ISO 22301 استاندارد سیستم مدیریت تداوم کسبوکار است. این استاندارد به سازمان کمک میکند سیستم مدیریتی مشخصی برای حفظ و بازیابی فعالیتهای حیاتی خود ایجاد کند.
به زبان ساده، ISO 22361 بیشتر به «چگونه بحران را مدیریت کنیم؟» میپردازد، در حالی که ISO 22301 چارچوب یک سیستم مدیریت تداوم کسبوکار را ارائه میدهد.
ISO 22361 برای چه سازمانهایی مناسب است؟
هر سازمانی که احتمال وقوع بحرانهای جدی در فعالیت خود را در نظر میگیرد، میتواند از راهنماییهای ISO 22361 استفاده کند.
بانکها، شرکتهای فناوری، مراکز درمانی، سازمانهای دولتی، شرکتهای صنعتی، اپراتورها و مجموعههایی که خدمات حیاتی ارائه میدهند، معمولاً به مدیریت بحران توجه ویژهای دارند.
سازمانهای کوچک نیز میتوانند از اصول این استاندارد استفاده کنند و برنامههای مدیریت بحران را متناسب با اندازه و پیچیدگی خود طراحی کنند.
مزایای استفاده از ISO 22361
اجرای اصول ISO 22361 میتواند آمادگی سازمان را در برابر بحران افزایش دهد. مدیران با شناسایی سناریوهای احتمالی، تصمیمهای خود را سریعتر و هدفمندتر میگیرند.
این رویکرد همچنین به سازمان کمک میکند نقشها و مسئولیتها را از قبل مشخص کند. در نتیجه، کارکنان هنگام وقوع بحران سردرگم نمیشوند و هر فرد وظیفه مشخصی دارد.
تمرینهای دورهای نیز به سازمان اجازه میدهند نقاط ضعف برنامههای خود را پیدا کنند و قبل از وقوع یک بحران واقعی آنها را اصلاح کنند.
آیا ISO 22361 گواهینامه دارد؟
ISO 22361 یک استاندارد راهنما برای مدیریت بحران است و نباید آن را با استانداردهای قابل گواهی مانند ISO 22301 یکسان دانست.
بنابراین سازمان باید قبل از اقدام، هدف خود را مشخص کند و بداند که به دنبال اجرای اصول و راهنماییهای مدیریت بحران است یا قصد دریافت گواهینامه یک سیستم مدیریت تداوم کسبوکار را دارد.
جمعبندی
ISO 22361 به سازمانها کمک میکند قابلیت مدیریت بحران خود را تقویت کنند. این استاندارد بر آمادگی، رهبری، ساختار تیم بحران، تصمیمگیری، ارتباطات و بهبود قابلیتهای مدیریت بحران تمرکز دارد.
ISO 22361 با ISO 22301 تفاوت دارد و سازمانها باید بر اساس هدف خود میان این دو استاندارد انتخاب کنند.
مرکز ایزوکیا میتواند به سازمانها کمک کند تفاوت استانداردهای مدیریت بحران و تداوم کسبوکار را بشناسند و متناسب با نیاز خود، استاندارد مناسب را انتخاب و اجرا کنند.
بدون دیدگاه